Regen

De regen heeft soms iets magisch. Als je in de regen ergens naartoe fietst of loopt, zal je dit natuurlijk nooit geloven. Maar de regen heeft iets magisch, als je ernaar kijkt, vanuit een warme plek. Of wanneer je op de camping staat, net hebt gezwommen met de volle zon op je hoofd, en ineens begint het te regenen. Dan sta je met je handdoekje onder een afdakje te wachten tot de regen stopt. Je ziet de zon alweer een beetje schijnen en je weet dat het maar een buitje is, dus wacht je. Je wacht, tot de natte spetters niet meer naar beneden komen kletteren en zachtjes geluid maken op alle oppervlaktes die ze raken. Je wacht tot dat geluid weg is. Je wacht totdat je zonder nat te worden weer verder kunt gaan met wat je aan het doen was.
Soms hoef je niet te wachten. Soms zit je binnen, een film te kijken, of een boek te lezen. Je ziet de zon schijnen. Een paar minuten later zie je dat de lucht betrekt, de lucht wordt grijzer. Het wordt donkerder, en je krijgt de neiging om een lamp aan te doen. Anders is het zo grauw en ongezellig binnen. Niet veel later zie je regen met bakken uit de lucht vallen. Je wacht niet tot de regen over is. Je hoeft nergens naartoe, en je kunt genieten van de manier waarop de natte spetters de tuintafel raken, de stenen grond, en je ziet het gras langzaam nat worden. Alle planten worden gevoed. Je ziet de plantjes juichen. Juichen om dit kleine beetje geluk, na al die warmte.

<a href="http://www.bloglovin.com/blog/12994643/?claim=yvzu2abmzga">Follow my blog with Bloglovin</a>

Literatuur

Dit schooljaar is mijn eindexamenjaar. Ja, ik zit alweer in VWO 6! De tijd vliegt, dat besef ik me steeds vaker. Herinner je je nog die wilde plannen die ik voor de zomer had? Ik wilde allerlei boeken gaan lezen (het waren er echt heel veel). Dat is er dus niet van gekomen. Ik heb nul boeken gelezen die ik zelf daadwerkelijk wilde lezen. Die staan allemaal stof te vangen op mijn boekenplank (ze komen echt nog wel een keer aan de beurt, hoor!). In plaats daarvan, heb ik boeken moeten lezen voor de literaire spreekbeurt die we rond januari moeten houden. Vreselijk, wilde ik het bijna noemen. Hierbij de lijst van boeken die ik en mijn groepje hebben gekozen om te lezen voor de literaire spreekbeurt (incl. Engels en Frans):

• Herman Koch - Het Diner
• Maarten 't Hart - Het woeden der gehele wereld
• Maarten 't Hart - De kroongetuige
• Kees van Beijnum - Over het Ij
• Jef Geeraerts - Romeinse suite
• Graham Greene - Brighton Rock
• Robert Louis Stevenson - Strange case of Dr Jekyll and Mr Hyde
• Georges Simenon - Maigret et la vieille dame
• Georges Simenon - Maigret et la jeune morte

Een hele mond vol, inderdaad. Ik heb tot nu toe drie van de Nederlandse boeken gelezen. De rest van de boeken liggen al wel klaar om gelezen te worden. Als iemand nog niet doorhad wat ons thema was van de boeken: misdaad. We weten nog niet goed wat onze onderzoeksvraag is, maar we weten wel dat het iets met misdaad moet zijn. Helaas moet ik dus nog even hard doorlezen voordat ik weer boeken voor de lol kan gaan lezen. Jammer. Maar ik zie het maar zo: hoeveel is een half jaartje nou op een heel mensenleven? Bijna niets, toch? :)

x.

Adrian Mole

Nu we toch op dreef zijn met de dagboeken, laten we dan ook gelijk het dagboek van Adrian Mole (geschreven door Sue Townsend) erbij pakken. Ik heb helaas alleen het eerste deel gelezen, maar ik ga zeker de andere delen ook nog lezen. Ik heb ze in het Engels gelezen, de originele taal.
De dagboeken zijn dus geschreven (fictief) door Adrian Mole. Adrian Mole is dertien en driekwart jaar oud. Hij is een beetje een nerd, en leest ook graag boeken. Er gebeuren allerlei grappige dingen in zijn leven, die best goed mogelijk zijn in een echt leven, maar eigenlijk ook wel weer bizar zijn! Ook loopt Adrian tegen iets aan waar we allemaal ooit last van krijgen: Hij is (voor het eerst) verliefd! Op Pandora, uit zijn klas. Helaas krijgt de beste vriend van Adrian iets met Pandora, waardoor Adrian zijn beste vriend niet meer mag. Na een tijdje gaat dit uit en krijgt Adrian eindelijk wat hij hebben wilde: Pandora! De twee zijn onafscheidelijk, en het is grappig om te zien hoe Adrian dit allemaal beschrijft. Het klinkt ook allemaal vrij herkenbaar, op een overdreven manier. Ook zorgt Adrian voor een oude man: Bert Baxter. Deze man is chagrijnig en ontzettend communistisch, maar op een of andere manier kunnen de twee enorm goed met elkaar opschieten.
Eigenlijk is Adrian een doorsnee jongen, en is er niet echt iets speciaals aan zijn leven. Maakt dat de boeken van Adrian Mole juist zo interessant? Ik zou het echt niet weten. Wat ik wel weet is dat ik het eerste boek in 1 dag heb uitgelezen, wat wel wat wil zeggen (ik ben een tamelijk trage lezer).
Als je van makkelijk weg te lezen boeken houdt, met veel ironische humor, dan raad ik je dit boek zeker aan! :)

x.

Bridget Jones

Er is zoveel gezeur over geweest. Waarom heeft Helen Fielding gedaan wat ze heeft gedaan, in het nieuwste boek van Bridget Jonges? Vele fans waren het totaal niet met haar eens! Ik ga nu heel gemeen niet verklappen waar ik het over heb, dat zou heel flauw zijn als je het boek nog wilt lezen.
Ik wilde het meer even hebben over de drie dagboeken die er bestaan van Bridget Jones. Want, wie kent ze nu niet? De grappig geschreven, oh zo herkenbare dagboeken van onze geliefde Bridget Jones.
Ik heb in de winter (alweer een tijd geleden) een omnibus gekocht van de eerste twee delen. Die was in de aanbieding i.v.m. de uitgave van het nieuwe boek ('Mad about the boy'). Ik had van tevoren sowieso drie keer beide films gezien, naar aanleiding van het feit dat Hugh Grant in de films speelde (hij is mijn favoriete acteur). Ik wist dus al dat ik het wel leuk zou gaan vinden. Maar de boeken zijn nog veel leuker dan de films! Bridget deelt echt alles met ons, waardoor je bij sommige dingen wel eens denkt: 'Moet dit?' Maar dat maakt het juist weer zo leuk! En dit gaat heel raar klinken, maar Bridget voelt uiteindelijk echt een beetje als een vriendin. Gewoon omdat ze net zo suffig is en dezelfde problemen tegenkomt als de gemiddelde vrouw (ook al willen ze dat niet altijd toegeven, haha).
Door de omnibus van de eerste twee boeken die ik had gelezen, heb ik natuurlijk gelijk 'Mad about the boy' gekocht. Ook in ongeveer twee dagen uitgelezen (en dat met school tussendoor, poeh poeh!). Het is echt een leuk boek. Heel leuk om te zien hoe Bridget zo'n twintig jaar later is. En wat voor tegenslagen ze in haar leven heeft gehad. Toch zie je in alles nog steeds de oude, sullige Bridget Jones terug.
Als je nog graag een serie wilt lezen, en je weet niet zo goed wat, check dan zeker even de Bridget Jones serie, want die is echt ontzettend leuk!

Lang geleden

Ja. Ik ben dus gewoon een slechte blogger. Dat is wel duidelijk. Ik ben een tijdje weggeweest. Terwijl ik genoeg tijd had. In de vakantie. Ik heb er gewoon niet echt aan gedacht om iets te schrijven...
Maar goed, even een berichtje. Ons nieuwe schooljaar is alweer begonnen; (hopelijk) mijn laatste op het HWC! Ja, ja, mensen! Ik weet nog hoe ik als klein bruggertje binnenkwam en het hele eerste jaar niet bij de kapstokken kon. Wat vliegt de tijd toch hard, zonder dat je het door hebt. We zijn nu hard aan het werk aan ons PWS, onze literatuurpresentatie en iedereen heeft nu al examenstress (volgens mij). Allemaal hartstikke spannend!
Door al het werk dat ik nu al heb opgekregen gaat het me natuurlijk nooit lukken regelmatig een blogpost te plaatsen, maar ik ga m'n best doen het weer een beetje op te pakken =).

x.

Jojo Moyes

Er zijn veel boeken waar ik me totaal in heb verloren. Zodra ik ze opensloeg, was ik aan het lezen en deed ik ook niets anders meer. Ik heb hier nu alweer wat meer moeite mee, omdat we vaak voor Engels ook literatuur moeten lezen, wat vaak wat saaier is dan de boeken die ik normaal lees.
Ik had, toen ik in Londen was, twee boeken gekocht van een schrijfster die ik al kende: Jojo Moyes. Zij schrijft Engelse boeken, waaronder 'Me before you' (Nederlands: Voor jou). Dit boek heb ik vorige zomer gelezen, en ik vond het prachtig (echt een aanrader voor mensen die Intouchables leuk vonden).
Maar goed, ik kocht dus die twee boeken in Londen, en begon dezelfde avond (heel gezellig, op themaweek) al te lezen. En je snapt hem al, ik kon niet meer stoppen. Ik vond het zo'n leuk boek! Meeslepend verhaal, etc. Ik heb het nu over 'The last letter from your lover'.  Daarna heb ik het andere boek wat ik had gekocht gelezen 'The girl you left behind'. Twee geweldige boeken. Allebei een ander onderwerp, toch in dezelfde stijl geschreven. En niet alleen de verhaallijnen maken het aantrekkelijk. De schrijfstijl van Jojo Moyes is heel fijn. Het zijn niet van die slappe 'chicklits' (die ik ook heerlijk vind om te lezen, hoor!), maar het is ook geen zware literatuur. Oftewel, haha, het zit er tussenin!
Lang verhaal kort gemaakt, als je voor deze zomer nog boeken zoekt om te lezen, en je eens lekker terug te trekken, grijp dan zeker een boek van Jojo Moyes uit de kast, dan zit je goed! =)